خدایا...

می خواهم اعتراف کنم!

دیگه نمیتونم...!

خسته ام...

من امانت دار خوبی نیستم

مرا از من بگیر...مال خودت

من نمیتوانم نگهش دارم..!!

           دستانم را بگیر...

                      می خواهم برای لحظه ای آرامشت را قرض بگیرم...

                                         هوا سرد است این روزها

                                       اما چه گرمای شیرینی است

                                             بودن در کنارت...

                     و بودن در هوایی که نفس های تو در آن جاری است!

                             سخت شده ثانیه ای بی تو نفس کشیدن

                                               نفس هایم...

                      مامن گرمی چون سینه ات را می خواهد و می طلبد

                             چشمانم فقط تو را می خواهد و می طلبد

                    دستانم فقط لمس انگشتان تو را می خواهد و می طلبد

                                  و حتی لبهایم...و حتی تمام جانم...

                                                 دوستت دارم...

                                                   راستی...!!

                                 لرزش دستانم...زردی صورتم...بیقراریم...

                                         حکایت از اعتیاد من است

                                          آری معتاد شده ام به "تو"

                                                    یک قول!!!

                                        صبرت که تمام شد نرو...

                                                 منتظر بمان

                                                   شاید!!!

                              قشنگ ترین احساس از آن لحظه باشد...

                                            در پایان حرف هایم...

                                           جا گذاشته ام دلی!!!

                                                 هرکه یافت...

                                      مژدگانی اش "تمام زندگی ام"

 سلامتی روزی که من سفید پوشیدم...

سلامتی روزی که رفقا مشکی پوشیدن...

و من حال میکنم با تریپشون...

سلامتی ته ریشایی که گذاشتن...

سلامتی یه صدای بلندو صدای تکرار جمعیت...

سلامتی صوت دلسوز قرآن یه بینوا...

سلامتی اشکا...

سلامتی خاکا...

سلامتی تنهایی زیر خاک...

سلامتی فرداش که من نیستم...

 خدایا...!

عزیزی که این مکتوب را میخواند

بر بال آرزوهایش پرواز ده،

اورا در همه لحضات دریاب،

مبادا خسته شود،

بیمار شود،

و یا غم ببیند...

دلش را سرشار از شادی کن

و آنچه را به بهترین بندگانت عطا میکنی به او عطا کن...

" آمین "

 فراموش شدنی نیستی،

مانند ماه !

که با هیچ دستمالی

از شیشه ی پنجره پاک نمیشود !

 تو مرا یاد کنی یا نکنی

     باورت گر بشود ، گر نشود

         حرفی نیست... اما ...!

                 نفسم میگیرد در هوایی

                       که نفس های تو نیست..!

اگه وقت نداری با من صحبت کنی در کت میکنم

اگه وقت نداری مرا ببینی درکت میکنم

اگر وقت نداری حالم را بپرسی در کت میکنم

اما اگر دیگر دوستت نداشتم این بار نوبت توست

که درکم کنی