 |
شنبه 11 بهمن 1393 |
با من خیلی سخت ما شدن
ولی خب
توانا بود هر ک با ما بود 
    |
  به وبلاگ من خوش آمدید
   |
نامم را پاک کردی ، یادم را چه می کنی؟!
به همه چیز عادت می کنیم
خدایا بابت آن روز ک سرت داد کشیدم متاسفم من عصبانی بودم برای انسانی ک تو میگفتی ارزشش را ندارد و من پافشاری میکردم.
سکوت.... و دیگر هیچ نمیگویم... این بزرگترین اعتراض دل من است! ب تو سکوت را دوست دارم. ب خاطر ابهت بی پایانش...
دل آدما شبیه شیشه نیس ک روی آن ،ها، کنیم بعد با انگشت قلب بکشیمو وایسیم آب شدنشو نیگا کنیم و کیف کنیم رو شیشه دل نازک آدما اگه قلب کشیدی باید مردونه پاش وایسی...
او هم آدم است اگر دوستت دارم هایت را نشنیده گرفت غصه نخور اگه رفت گریه نکن یک روز چشمهای یک نفر عاشقش میکند یک روز معنی کم محلی را میفهمد یک روز شکستن را درک میکند آن روز میفهمی آه های ک کشیدی از ته قلبت بوده میفهمد شکستن یک آدم تاوان سنگینی دارد.
اول داداشی بعد کم کم باهاشی بعدشم آقاشی و یدفعه لا پاشی بزنین دست ب افتخارش شده ی لاشی
بیخیال است....بیخیال..... همان کسی ک تمام خیال من است... 
جسارت میخواهد نزدیک شدن ب افکار دختری ک روزها مردانه با زندگی میجنگداما شب ها.... بالشش از هق هق های دخترانه اش خیس میشود. 
|
