 |
جمعه 24 بهمن 1393 |
هیچوَقت نِمیبَخشَمِت
بِخاطِرِ شَبهایی که بَرات اَشک ریختَم و نَدیدی بِخاطِرِ بُغضهایی که بایَد دَرکِشون میکَردی و نَکَردی بِخاطِرِ غُروُرِ شِکَسته ـِم
بِخاطرِ زَمانهایی که بایَد میبوُدی و نَبوُدی
بِخاطِرِ حِسّی که به بازیش گِرِفتی
بِخاطِرِ تَمومِ فَریادهایی که نَشنیده گِرِفتی
نِفرینِت نِمیکُنَم، اما
اَز خُدا میخوام که روزی کَسی تَمومِ کارهایی که با دِلَم کَردی رو با دِلِت بکنه
هَمیـــن...!!!
    |
